Categorie archief: Rik Vanwalleghem

Het was ex-Tourbaas Jean-Marie Leblanc die me tot inzicht bracht. “Duizenden kilometers hing ik uit het dak van de Tourdirectiewagen”, zei hij me ooit. “Honderdduizenden mensen zag ik staan langs de kant van de weg. Op al die gezichten zag … Lees verder →

Derde week januari. De langer wordende dagen steken de eerste Turkse tortel in gang. Ik hoorde hem vanmorgen koeren in mijn dakgoot. Op weg naar mijn kippen zag ik in de tuin een spichtig, lichtgroen scheutje uitsteken boven de modderige … Lees verder →

Zesdaagse van Gent. Buiten regent het oude wijven (moesten er jonge deernes naar beneden vallen, dan werd er dagelijks om een zondvloed gebeden). Ik sta op het middenplein, tussen het plebs. Met een volkspint duw ik de wielervreemde sushi en … Lees verder →

Onlangs ging ik fietsen op Walcheren. Met de Westerscheldetunnel als alternatief voor de puffende ferry van Breskens naar Vlissingen, is dit Zeelandse eiland sinds maart 2003 stukken makkelijker te bereiken. Met de auto Gent voorbij, dan richting Zelzate, in Terneuzen … Lees verder →

Ik ben te oud geworden om nog onbezonnen dingen te doen. Als semi-kaalhoofdige naar Werchter gaan bijvoorbeeld. Of als wielerslak de Ventoux beklimmen. Ik wil geen oudere jongere zijn. Die hebben iets zieligs over zich. Kunnen geen afscheid nemen van … Lees verder →

De zomer van ’69. Het is niet alleen de titel van een smakelijk, nostalgisch boek van mijn coco (collega-columnist) Cornillie Patrick. Het is ook een periode uit mijn leven die letterlijk in mijn hersenen is gebrand. Die zomer hing op … Lees verder →

Ik dacht dat mijn vermogen tot ergernis met de leeftijd zou afnemen. Het tegendeel blijkt waar te zijn. Hoe ouder ik word, hoe meer adrenaline ik produceer. Hoe grijzer, hoe gallischer. Als ik word geconfronteerd met hoogmoed, onrechtvaardigheid en vooral … Lees verder →

Ik haat kasseien. Als gelegenheidsfietser doe ik alles om ze uit de weg te gaan. Fietsfanaten die zeggen te kicken op kasseien zijn snobs. Vrij naar Van Dale is een snob iemand die ‘uit wielerzucht of zucht tot distinctie, om … Lees verder →

Onlangs was Stijn Devolder in het Centrum Ronde van Vlaanderen te gast op een praatavond. Hij deed er een opmerkelijke uitspraak. “Net voor de Tour was ik in topconditie, en daardoor ook zeer kwetsbaar. Vandaar dat ik ziek werd.” Je … Lees verder →

Zondag 7 september. Ik word wakker en vermoed achter het slaapkamergordijn onaangenaam weer. Het is erger. Het is ronduit pokkenweer. Meteen flitst me mijn roekeloze belofte om deel te nemen aan de Memorial Briek Schotte – die op die zondag … Lees verder →